wtorek, 17 listopada 2026

JAK POKONAĆ PRZYGNĘBIENIE JESIENIĄ? CO ZROBIĆ Z JESIENNNĄ CHANDRĄ?

 Historia Martyny: Gdy każdy dzień jest prawie taki sam

Malwina ma 37 lat, mieszka z dziesięcioletnim synem oraz partnerem Olkiem. Na co dzień pracuje w korporacji, gdzie zajmuje się m.in. rekrutacją pracowników – jej praca bywa nie tylko wymagająca pod względem emocjonalnym, ale też monotonna.

Gdy nadchodzi listopad, w życie Malwina wkrada się rezygnacja. Nie chce jej się nic. Zamiast patrzeć w przyszłość, coraz częściej wspomina bolesne i trudne sytuacje z przeszłości. Przestała robić plany, bo zadaje sobie retoryczne pytanie: „Po co?”. Straciła nadzieję, że w jej życiu wydarzy się jeszcze coś ekscytującego lub po prostu dobrego.

Jej codzienny harmonogram wygląda jak zamrożona pętla:

  • 06:00 – pobudka, szybki prysznic, przygotowanie śniadania dla rodziny.

  • Poranek – odprowadzenie syna do szkoły, a następnie przejście do wymagającej i nużącej pracy.

  • Popołudnie i wieczór – powrót do domu, gotowanie, sprzątanie, ewentualnie chwila z serialem w telewizji.

  • Koniec dnia – kładzie się spać z głęboką ulgą, że ten dzień wreszcie minął.

Życie Malwiny przestało być źródłem radości, stało się jedynie pasmem obowiązków, które trzeba „odfajkować”.

Co na to nauka? Psychologiczne mechanizmy jesiennego kryzysu

Z perspektywy psychologii i neurobiologii stan, w jakim znajduje się Malwina nie jest po prostu „lenistwem” czy „wymysłami”. Jesienne przygnębienie ma solidne podłoże biologiczne i poznawcze:

  1. Zaburzony rytm dobowy i spadek serotoniny: Mniejsza ilość światła słonecznego jesienią wpływa na szyszynkę, która produkuje więcej melatoniny (hormonu snu) oraz mniej serotoniny (neuroprzekaźnika odpowiedzialnego za dobry nastrój i motywację). To wywołuje senność, spadek energii i apatię.

  2. Pułapka ruminacji (przeżuwania przeszłości): Gdy brakuje nam pozytywnych bodźców i perspektyw na przyszłość, mózg naturalnie szuka zajęcia – często skupiając się na negatywnych wspomnieniach. Zjawisko to w psychologii nazywa się ruminacjami. Prowadzi ono do utraty poczucia sprawczości (tzw. wyuczonej bezradności według Martina Seligmana), przez co człowiek przestaje planować cokolwiek nowego.

Jak pokonać jesienne przygnębienie? 2 sprawdzone kroki

Zamiast rewolucjonizować całe życie, warto zacząć od małych, popartych badaniami naukowymi kroków, które pomogą odzyskać równowagę.

Po pierwsze: Wsparcie innych (Siła relacji społecznych)

Kiedy czujemy się przygnębieni, naturalnym odruchem bywa izolacja – Martyna również zamyka się w schemacie dom-praca-dom. Jednak badania z zakresu psychologii społecznej i neurobiologii wyraźnie pokazują, że izolacja nasila stany depresyjne.

  • Co mówi nauka: Nasz układ nerwowy reguluje się w kontakcie z innymi ludźmi (tzw. teoria poliwagalna Stephena Porges). Bliskość, rozmowa bez narzekania, a nawet wspólne milczenie z kimś bliskim obniżają poziom kortyzolu (hormonu stresu).

  • Jak może to wdrożyć Malwina? Zamiast dusić wszystko w sobie i czekać, aż Olek sam zgadnie, co się dzieje, Malwina może porozmawiać z partnerem i poprosić o wsparcie w domowych obowiązkach – choćby o przejęcie gotowania dwa razy w tygodniu. Warto też zadbać o kontakt z przyjaciółką, nawet jeśli miałaby to być tylko krótka, szczera rozmowa telefoniczna. Poczucie, że nie jest się w tym samemu, to potężny bufor chroniący przed wypaleniem.

  • Tutaj ważne jest jaka jest nasza przyjaciółka czy znajoma z którą będziemy rozmawiać. Jeśli ona jest nieżyczliwa, w czasie spotkania z nią jest krytyczna wobec nas, stale narzeka, non stop mówi tylko o sobie lub o swoich sprawach, kontakt z taką osobą może dać odwrotny od zamierzonego efekt

  • Można też poszukać wsparcia np coacha. Badania naukowe dowodzą, że gdy ktoś nas wspiera, pokazuje nam techniki radzenia sobie z przygnębieniem, stajemy się bardziej odporni na jesienny smutek.

Po drugie: Nauka wdzięczności (Przebudowa torów myślowych)

Gdy umysł koncentruje się na tym, co trudne, bolesne lub nudne, tworzy silne ścieżki neuronalne pesymizmu. Praktykowanie wdzięczności pozwala fizycznie przekształcać strukturę mózgu (neuroplastyczność).

  • Co mówi nauka: Badania m.in. dr. Roberta Emmonsa, czołowego eksperta ds. wdzięczności, udowadniają, że regularne zauważanie i zapisywanie dobrych rzeczy obniża poziom stresu, poprawia jakość snu i zwiększa ogólny poziom szczęścia. Nie chodzi o „pudrowanie rzeczywistości” czy toksyczny optymizm, ale o zauważanie drobnych, neutralnych lub pozytywnych momentów, które umykają w szarej codzienności.

  • Nauka doceniania tego co mamy jest trudna. Nie raz słyszałam, gdy wymieniałam osobie np. masz dobrą pracę, wiernego męża, dobre zdrowie, osoba mówiła często ze złością -" i co z tego że to mam?". Można małymi krokami nauczyć się dostrzegać to co dobre i nauczyć umysł koncentrowania się na dobrych momentach w  życiu...

Podsumowanie

Historia Malwiny pokazuje, że jesienne przygnębienie może przejąć kontrolę nad życiem, jeśli pozwolimy mu zamknąć nas w ciasnej rutynie bez planów i nadziei. Zmiana nie wymaga od razu życiowych rewolucji – wystarczy przełamać izolację poprzez wsparcie innych oraz zacząć przekierowywać uwagę za pomocą nauki wdzięczności. Listopad minie, ale to, jak przez niego przejdziemy, zależy od małych decyzji podejmowanych każdego dnia.

Na ten ważny temat jeszcze napiszę.

Jeśli masz problem warto do mnie napisać - dobrycoach@wp.pl

Dziękuję że czytacie mój blog, dziękuję za emaile.

Oprócz pisania bloga chciałabym moim Czytelnikom polecić zakupy na Allegro u Sarinoko. Tam ostatnio kupiłam cenną filiżankę Miśnia w bardzo dobrej cenie w licytacji i piękne kolczyki też w przystępnej cenie Wystarczy kliknąć na niebieski napis Sarinoko i obejrzeć piękne rzeczy... piękną biżuterię i wspaniałą porcelanę OTO LINK TRZEBA GO SKOPIOWAĆ LUB WPISAĆ W GOOGLE HASŁO SARINOKO To link do skopiowania https://allegro.pl/uzytkownik/SARINOKO  


1 komentarz:

  1. Czasami w codziennym biegu zapominamy o sobie, swoich potrzebach i małych rzeczach, które mogą przynieść nam radość. Warto przypominać sobie, że nie musimy ze wszystkim radzić sobie sami, a rozmowa, wsparcie bliskich i umiejętność dostrzegania drobnych dobrych chwil mogą naprawdę wiele zmienić. Dziękuję za ten wartościowy wpis i przypomnienie, że nawet małe kroki mogą prowadzić do dużych zmian.

    OdpowiedzUsuń