GDY NIENAWIDZISZ BYŁEGO PARTNERA, MĘŻA, GDY CZUJESZ ZŁOŚĆ DO BYŁEGO PARTNERA

Dziś temat na życzenie. Opiszę problem na przykładzie Agnieszki.Agnieszka pracuje w międzynarodowej korporacji i od 2,5 lat mieszkała z Darkiem. Agnieszka kochała Darka więc dopasowała swój styl życia do partnera. Zaczęła biegać choć biegania nie znosiła. Przestała jeść swoje ulubione potrawy bo Darek je ostro krytykował. Pewnego dnia dostała SMS, że on odchodzi ale nie wyjaśnił dlaczego? Ta niepewność co do przyczyn rozstania jeszcze bardziej denerwowały Agnieszkę. Później dowiedziała się od ich wspólnych znajomych, że poznał fajną dziewczynę w pracy. Agnieszka zaczęła nienawidzić swojego byłego partnera i  już nie mogła normalnie spać….

 CO ZROBIĆ JAK NIENAWIDZISZ BYŁEGO MĘŻA, BYŁEGO PARTNERA?

 Po pierwsze, pamiętać że masz prawo do odczuwania negatywnych emocji – nie ma sensu ich wypierać ale jeśli przez długi czas odczuwasz nienawiść, złość, bezsilność, warto zwrócić się do coacha

Po drugie, wspominanie sprzyja negatywnym emocjom. Opisywana wyżej Agnieszka wspominała często ich wspólne szczęśliwe chwile – ich wyjazd do Chorwacji.

Po trzecie, jeśli w związku dużo dawałaś, czujesz po rozstaniu jeszcze większą frustrację. Moja znajoma pomogła swojemu mężowi w napisaniu pracy magisterskiej a potem stale pomagała mu w przygotowaniu bilansów w pracy. Po rozstaniu cały czas siebie krytykowała, że była taka głupia że we wszystkim mu pomagała a on znalazł sobie młodszą  i nawet dziękuję jej nie powiedział na koniec…. Warto o tym pamiętać.

Po czwarte, w opinii wielu badaczy emocji nienawiść jest emocją wtórną za nią często kryje się lęk, bezradność, frustracja. Warto dowiedzieć się co jest za tą emocją?

Po piąte, rozpoznać negatywne przekonania.Opisywana wyżej Agnieszka wierzyła, że żeby być kochaną, trzeba się poświęcać. Wierzyła  również, że jeśli mężczyzna mówi jej ważne słowa o miłości to jest prawda i jest to trwała relacja. Tymczasem  już w trakcie związku okazało się, że jej partner Darek jest osobą o narcystycznej osobności i to co mówi, nie można brać na poważnie….

 Jeśli masz problem, warto do mnie napisać, moj email dobrycoach@wp.pl

JAK PORADZIĆ SOBIE ZE SMUTKIEM, SMUTEK, BRAK CHĘCI DO ŻYCIA, JAK PRZESTAĆ BYĆ SMUTNYM, SMUTNĄ?

 

Dziś temat na życzenie. Problem opiszę na przykładzie Eweliny. Ewelina ma 30 lat, pracuje w małej firmie, gdzie zajmuję się sprzedażą. Problem Eweliny to fakt, że często jest smutna i nie ma motywacji aby zrobić coś dla siebie. Ewelina nie wie dlaczego? Niby wszystko jest w porządku. Ewelina ma pracę, jest w związku z Marcinem. Każdy jej dzień wygląda prawie tak samo. Wstaje o godzinie szóstej, myje się, przygotowuje śniadanie, potem jedzie do pracy. Ewelina nie lubi swojej pracy, nie lubi też współpracowników i swojej szefowej. Atmosfera w pracy jest niedobra, często są plotki a szefowa czepia się do niemal wszystkiego.  Ewelina pracuje sumiennie ale nikt tego nie widzi i nie docenia, tak jakby jej praca była niewidzialna. W związku czuje się wykorzystywana. Marcin nie lubi nic robić, po pracy jak mówi, musi odpocząć. Nie chce też słuchać co wydarzyło się u niej pracy?

Ewelina nie lubi siebie, najczęściej siebie krytykuje. Jak popełni jakiś błąd, to wyzywa siebie w myślach od idiotek, nieudaczników itp.

JAK PRZESTAĆ BYĆ SMUTNĄ?

Po pierwsze, pamiętać, że smutek jest potrzebną emocję i warto  odkryć samemu lub przy pomocy coacha, co kryje jest za tym smutkiem. Może być ze smutkiem  powiązanie rozczarowanie, niezrealizowana potrzeba akceptacji, ból związany z odrzuceniem lub coś zupełnie innego.

Po drugie, warto zadbać o swoje potrzeby. Opisywana wyżej Ewelina stawiała zawsze potrzeby innych nad swoimi.

Po trzecie zastanowić się jak wygląda  Twój dialog z tzw. krytykiem wewnętrznym czyli co Ty sama (sam) mówisz do samego siebie. Często są to stwierdzenia pochodzące od naszych rodziców. Wielu psychologów podkreśla, jak istotne są to czynniki. prof. nadzw. Uniwersytetu w Austin Kristin Neff, potwierdza negatywny wpływ krytyka na samopoczucie.

 Co w takim razie w zamian krytyka wewnętrznego?

 Profesor Kristin Neff zaleca aby zamiast po raz kolejny siebie krytykować – zamienić głos krytyka wewnętrznego na głos współczucia. Zamiast negatywnego oceniania zastanowić się co w tej sytuacji  powiedziałby nam prawdziwy, życzliwy współczującym nam przyjaciel…

Po czwarte, zwrócić uwagę na odżywianie. Jeśli Twoje odżywianie to fast food i słodycze, niestety ma to wpływ na Twój nastrój. Są badania naukowe potwierdzający fakt, działania magnezu, witamin B complex i potasu na poprawę samopoczucia.

Po piąte, ważna jest budowanie w sobie nadziei. Profesor Charles Snyder podkreśla w wnioskach w swoich badaniach, że właśnie nadzieja podnosi naszą motywację do rozwiązanie problemu i efektywność aż o 20 %.

Po szóste, wsparcie drugiej osoby. Liczne badania naukowe dowodzą, jak wsparcie kogoś może być ktoś bliski lub coach sprawiają, że czujesz się lepiej i  nie czujesz się sama z problemem i jeszcze ta osoba może szybciej znaleźć rozwiązanie Twojego problemu.

JEŚLI POTRZEBUJESZ RADY, POMOCY, wskazówki, WYSTARCZY NAPISAĆ DOBRYCOACH@WP.PL

 

GDY PRZY ATRAKCYJNYM MĘŻCZYNĄ BRAKUJE TOBIE PEWNOŚCI SIEBIE

 

GDY BRAKUJĘ TOBIE PEWNOŚCI SIEBIE PRZY MĘŻCZYZNACH

Dziś temat na życzenie Czytelniczki.

Problem opiszę na przykładzie Anny. Anna ma 32 lat, jest szczupłą szatynką o niebieskich oczach.  Jej problem to fakt, że w towarzystwie mężczyzny który się jej podoba, zachowuje się nienaturalnie.  Nie wie co powiedzieć, czuje się niezręcznie, czuję, że nie potrafi ciekawie rozmawiać. O ile wygląd Anna akceptuje jeśli chodzi o rozmowę, uważa, że jest nudna. Najchętniej lubi rozmawiać o ukończonych studiach MBA lub o pracy. Nie lubi jak ktoś opowiada o sobie….

Co zrobić jak czujesz, że nie potrafisz rozmawiać z mężczyzną czy z kobietą?

 Po pierwsze, może być to związane z faktem że dana osoba nie była akceptowana i kochana przez swoich rodziców. Często zamiast słów np. „dumna jestem z Ciebie”, słyszała takie stwierdzenia „musisz się postarać bardziej”, „inne dzieci radzą sobie lepiej niż Ty” itp.

Po drugie,  często brak pewności siebie wobec płci przeciwnej jest powiązany z negatywnymi przekonaniami np. „Muszę mieć mężczyznę aby być coś warta”, „Tylko osoba w związku może być szczęśliwa”. Takie przekonania utrwalane są przez otoczenie np. bliższą i dalszą rodzinę poprzez np. pytania: „a Ty kiedy sobie ułożysz życie?”„Poznałaś już kogoś odpowiedniego?”  Stwarzana jest presja, która może spowodować stres przy kontaktach z płcią przeciwną

Po trzecie, istotne jak myślisz o sobie samej czy uważasz siebie za osobę wartościową, interesującą dla innych osób czy wprost przeciwnie – nie wiesz czy się podobasz, czy ludzie lubią z Tobą rozmawiać ?

Po czwarte, ciekawość drugiej osoby. W mediach często podkreśla się rolę atrakcyjności fizycznej. To prawda, że wg naukowych badań osoby atrakcyjne mają większe szanse na poznanie kogoś ciekawego, są bardziej lubiane, dostaję szybciej pracę. Jednak z moich obserwacji wynika, że nie pomoże atrakcyjność jeśli druga Osoba nie interesuje się np. co on robi w swojej pracy, jakie ma pasje? itp.

Po piąte, komunikacja. Coach potrafi doradzić co mówić aby rozmówca czuł się dobrze i chciał kontynuować znajomość.... To oczywiste, że to co mówisz i jak reagujesz na słowa rozmówcy ma ogromne znaczenie. Jeśli mężczyzna lub kobieta czują, że z kimś im dobrze rozmawia, czują zrozumiani, to szansa że będzie następne spotkanie jest bardzo duże....

Na ten temat jeszcze napiszę. Jeśli masz problem to wystarczy napisać dobrycoach@wp.pl

JAK BRONIĆ SIĘ PRZEZ ZŁOŚLIWOŚCIĄ,. MOBBINGIEM, WYŚMIEWANIEM W PRACY?

 

Anna ma 32 lat, pracuje w korporacji. Jej problem to dwie złośliwe koleżanki – Justyna i Patrycja. To one komentują jej wygląd, krytykuję pracę Anny. To nieżyczliwe koleżanki sprawiają, że praca w korporacji staje się bardzo trudna. Anna próbowała porozmawiać z nimi ale okazało się że one nic nie rozumieją .Na nic zdały się liczne rozmowy z kierowniczką działu. Ona twierdzi, że sama z nimi porozmawiać bo kierownik zajmuje się innymi, ważniejszymi sprawami.

Anna  czuję się źle, bo nie ma w nikim wsparcia. Nie ma ani jednej osoby z którą mogłaby o tym problemie. Jej mąż uważa, że ona przejmuje się głupotami a on to ma problemy i  bardzo odpowiedzialną pracę. Anna jest sama, ciągle złośliwie krytykowana i ośmieszana. A przecież ona nikomu nic złego nie zrobiła, a tutaj takie niesprawiedliwe traktowanie jej osoby zarówno przez koleżanki z pracy jak i przez kierowniczkę.

JAK ODEPRZEĆ ATAK ZŁOŚLIWEJ OSOBY?

Po pierwsze, decyzja czy podejmujemy działanie czy nie. Jeśli odpowiemy osobie nas krytykującej możemy sprawić że krytyka będzie pojawiała się rzadziej bo osoba złośliwa będzie wiedziała, że w przypadku werbalnego ataku spotka ją kontratak.

Po drugie, jeśli zadecydujemy, że strategią będzie ignorowanie tej osoby, musimy być silni bo nie da się nie słyszeć krytyki jeśli złośliwe osoby pracują tuż obok naszego stanowiska pracy.

Po trzecie, warto komunikat słowny dopasować do danej negatywnej osoby. Nie ma 1 zdania które działałoby wszędzie i dla każdego. Zawsze można powiedzieć – Mam inne zdanie na ten temat.   Jednak aby skutecznie działać trzeba dopasować odpowiedź do danej osoby - inaczej do przełożonego, kiedy zależy nam na pracy, a inaczej do koleżanki.

Po czwarte, w moim przekonaniu warto się bronić bo wtedy rośnie szacunek dla nas samych.

Po piąte, warto pamiętać to co stwierdziła Eleonor Roosevet” Nikt nie może  sprawić, że poczujesz się gorszy bez Twojego przyzwolenia”.

Po piąte, w obronie warto mówić o sobie – o tym jakie są fakty i jakie są nasze odczucia. Warto odpuścić mimo złości negatywne epitety dotyczące osoby, która nas niesłusznie krytykuje.

 Jeśli masz problem, warto do mnie napisać po prostu dobrycoach@wp.pl

·          

GDY TWÓJ PARTNER, TWÓJ MĄŻ JEST UZALEŻNIONY OD SWOJEJ MATKI

 GDY TWÓJ MĄŻ JEST UZALEŻNIONY OD MATKI

 Dziś temat na życzenie Czytelniczki bloga.

Problem opiszę na przykładzie Katarzyny.

Katarzyna ma 32 lat, pracuje w małej firmie. Jej problem to fakt, że jej mąż to maminsynek. Na początku Katarzyna nie zauważyła, że jej mąż Jarek w każdej nawet błahej sprawie radzi się swojej mamy. Później okazało się, że mąż  nie spędza z nią czasu po pracy. Jak wraca z biura od razu jedzie do mamy, tam je swój ulubiony obiad, plotkują z mamą o rodzinie, o sąsiadach i wraca o 21 godzinie do domu. Jest zmęczony i już nie ma ochoty na rozmowę z Katarzyną. A Katarzyna czuje się niekochana, często płacze i jest bezsilna. Jak tylko zaczyna temat teściowej, Jarek krzyczy, że ona nic nie rozumie, że czepia się, że powinna zająć się domem, posprzątać salon i dać mu święty spokój…

Katarzyna próbowała rozmawiać z teściową a ta nie widzi żadnego problemu a nawet powiedziała, że może mój syn Ciebie nie kocha….

Jak poradzić sobie z uzależnionym od matki?

Po pierwsze, działanie skierowane na męża i na jego matkę. Często nie działają kłótnie, w których kobieta mówi, że "jej partner jest maminsynkiem",  że "nie jest mężczyzną,  że żałuje  że wyszła z niego za mąż".

Trzeba opracować z coachem rozmowę, która jest dopasowana właśnie do tego mężczyzny. Nie wierzę w uniwersalne metody działające na każdego.

Po drugie, warto zastanowić się jakich metod używa teściowa aby silnej związać syna ze sobą a osłabić więź z żoną. Często matki świadomie lub podświadomie szantażu emocjonalnego np. mówi, że jak do niej nie przyjedzie to ona będzie się źle czuja. Często teściowa czuje się samotna bo jej mąż zmarł lub nie ma kontaktu emocjonalnego z mężem. Stąd silna potrzeba aby to właśnie syn był stale z nią  czy to na zakupach czy to na spacerze.

Po trzecie, wzmocnić więź  z mężem. Tutaj też ważna jest wiedza o zainteresowaniach  męża i krok po kroku sprawić, że najchętniej mąż będzie chciał spędzać czas i rozmawiać właśnie z żoną.

Po czwarte, zwrócić uwagę, że mąż często czuje się niepewny siebie i ma problem z podejmowaniem wielu decyzji i przez to staje się obiektem manipulacji – szantażu emocjonalnego.

Po piąte, pamiętać o granicach. Jako partnerka czy żona masz prawo odmówić teściowej gdy ta po raz kolejny nie respektuje faktu, że np. zaplanowaliście wspólny wyjazd lub że potrzebujesz pomocy męża w zakupach. Jak odmówić kulturalnie ale stanowczo to już inny temat, który poruszę na tym blogu już niedługo.

Opisywana Katarzyna nie wierzyła, że mogę jej pomóc, chciała rozwodu i już była nawet u prawnika. Jednak udało się namówić na to aby zastosowała opracowane przeze mnie metody. Czasami było ciężko ale jak Katarzyna zobaczyła, że jest poprawa, motywacja do działania wzrosła. Katarzyna przestała się kłócić z mężem, zaczęła rozmawiać ale inny niż dotychczas sposób.  Przekonała męża aby odnowił kontakty  z dalszą rodziną. To dzięki kuzynce i ciotce teściowa coraz mniej odczuwa samotność. Później zaczęliśmy pracować nad wzmocnieniem związku. Dziś Kasia i Jarek są zgodnym małżeństwem i mam nadzieję, że tak pozostanie….

JEŚLI MASZ PROBLEM WARTO DO MNIE PO PROSTU NAPISAĆ DOBRYCOACH@WP.PL

NIEPEWNOŚĆ, MARTWIENIE SIĘ JAK POKONAĆ NIEPEWNOŚĆ W PRACY I W ZWIĄZKU

 

Wiktoria jest niepewna i  w pracy i w relacjach ze swoim mężczyzną.

Mimo, że ma duże doświadczenie w pracy to czuje się jakby coś robiła po raz pierwszy. Denerwuje się i co chwilę sprawdza czy jest dobrze. Dzwoni do koleżanki z którą pracowała i która wg Wiktorii jest lepsza od niej. Nie ufa sobie i nie ufa swojej intuicji. Zawsze to inni są lepsi, pewniejsi siebie, bardziej profesjonalni…. Wiktora nie walczy o podwyżkę często robi też pracę za koleżankę. W związku też czuje niepewności. Co tydzień sprawdza telefon męża czy są tam może jakieś SMS-y od innych kobiet. Sama uważa że nie zasługuje na miłość i na ciepło ze strony mężczyzny. To ona wszystko robi, organizuje czas wolny, stara się być jak najlepszą partnerką i nie liczy na wzajemność ze strony męża...

JAK POKONAĆ NIEPEWNOŚĆ SIEBIE?

 Po pierwsze, warto się zastanowić w jakich sytuacjach najbardziej odczuwasz niepewność. Na pewno znajdziesz w swoim życiu momenty, w których zachowuje się pewnie siebie może to być coś w czym czujesz się szczególnie dobra. Opisywana wyżej Wiktoria odczuwa niepewność w pracy gdy ma coś pilnego do zrobienia oraz w domu gdy czuje się niewystarczająco kochana przez partnera. A gdzie czuje pewna siebie ? gdy ma okazję rozmawiać w języku angielskim.

 Po drugie, zastanowić się: co kryje się za niepewnością. A może być lęk przed oceną innych, a może lęk przed porażką a może też lęk żeby nie zawieść siebie samą a może lęk przed kompromitacją a może jeszcze coś innego.

Po trzecie, zacząć działać. Niestety niepewność sama nie zniknie a bardzo utrudnia życie. Razem z coachem warto zastosować skuteczne techniki na niepewność.

Po czwarte, czasami niepewności towarzyszy poczucie winy...

Ciągle odczuwanie poczucia winy może spowodować nawet depresję. Zawsze będzie że coś nie zrobiłaś czy zrobiłaś ale nie tak jak chciałaś. Warto odrzucić perfekcjonizm i zrealizować. Daj sobie uwagę, akceptację i miłość.

Po piąte,  uznać sygnały pochodzące z ciała za ważne. Układ nerwowy reaguje przesadnie na trudną sytuację czujemy przyspieszenie aukcji serca, ból głowy, suchość w ustach itp.

Warto nauczyć siebie samą aby nawet w trudnych sytuacjach zachować spokój bo to opanowanie pomaga spojrzeć inaczej na problem i może sprawić, że szybko je rozwiązesz.

     JEŚLI MASZ PROBLEM TO WARTO NAPISAĆ DOBRYCOACH@WP.PL

Oprócz pisania bloga chciałabym moim Czytelnikom polecić zakupy na Allegro u Sarinoko. Tam ostatnio kupiłam cenną filiżankę Miśnia w dobrej cenie i piękne kolczyki. Wystarczy kliknąć w link i obejrzeć piękne rzeczy.. OTO LINK TRZEBA GO SKOPIOWAĆ LUB WPISAĆ W GOOGLE HASŁO  SARINOKO

O TO LINK DO SKOPIOWANIA https://allegro.pl/uzytkownik/SARINOKO

 

JAK ZACZĄĆ BYĆ LEPSZĄ DLA SAMEJ SIEBIE? JAK ZWIĘKSZYĆ POCZUCIE WARTOŚCI W RELACJI - ŻONA, MĄŻ LUB CÓRKA I MATKA

 

 JAK PRZESTAĆ BYĆ DOBRĄ PARTNERKĄ?

Dziś temat na specjalne życzenie Czytelniczki z Warszawy.

Problem opiszę na przykładzie Marii. Maria ma 36 lat i pracuje w korporacji. Jej życie zawsze było skoncentrowane wokół potrzeb innych . Jeszcze w dzieciństwie rodzice nałożyli na nią obowiązek opieki na jej młodszym bratem. Rodzice wychodzili na spotkania rodzinne a nastoletnia Maria siedziała z młodszym bratem i była zła na cały świat. Potem już na studiach jej mama ciągle ją prosiła o pomoc a to żeby pojechała z nią na zakupy bo ona nie  wie w jakim ubraniu jest jej dobrze, a to nie chce sama jechać do ciotki a to trzeba pomóc jej na działce.  Maria mimo że miała inne plany zawsze znalazła czas dla mamy i zawsze miała gotowość do pomocy a jej mama to często wykorzystuje i prosi o pomoc w błahych sprawach z którymi mogłaby sama sobie poradzić. Podobne relacje ma Maria  ze swoim partnerem Andrzejem. Andrzej nie robi w domu nic, czasem wyrzuci śmiecie jak 10 razy mu się o tym przypomni. Maria codziennie robi zakupy, robi obiady, potem sprząta, pierze i jeszcze załatwia sprawy Andrzeja np. trzeba odebrać zamówioną książkę z poczty to Maria idzie i stoi w kolejce. Maria od dawna nie robiła nic dla siebie, czasem chciała ale mama coś od niej chciała i nie było potem czasu dla niej samej. A jak chce pomocy od Andrzeja ten mówi jej, że on jest zmęczony, a to że ona jest leniwa, a niech spojrzy na jego mamę – która to przez 30-lat perfekcyjnie prowadzi dom i jeszcze urodziła trójkę dzieci, pracowała na gospodarstwie i wstaje codziennie o 6 godzinie, pracuje i jeszcze gotuje  i nie skarży się nigdy tak jak Maria.

Co zrobić aby w związku zachować równowagę między dawaniem a braniem?

Po pierwsze, zacząć myśleć o sobie. Osobom typu dawca, kojarzy się myślenie o sobie  z egoizmem i z czymś złym.  Warto uznać, że Ty też masz prawo do swoich marzeń, do swoich planów.

Po drugie, poszukać wsparcia. Chodzi tutaj o zwalczanie nawykowego myślenia – zawsze inni a ja na końcu, lub inni są ważniejsi ode mnie, nie ma czasu dla mnie. Takie myślenie wynika często z wzorców z dzieciństwa, niskiego poczucia wartości. Zauważyłam też, że taki sposób myślenia wynika z poczucia odpowiedzialności za rodzinę, za swoja starszą mamę czy tatę. Opisywana Maria wie, że jej mama nie ma nikogo i czuje się samotnie, wie też, że bez jej wytężonej pracy w domu nie byłoby posiłku a dom byłby brudny i nieposprzątany.

Po trzecie, bardzo szanuję takie osoby – dobre, empatyczne, o dużej wrażliwości. Takich osób jest coraz mniej. Jednak chodzi o proporcje aby znalazł się czas dla Ciebie aby inni nawet jeśli to jest kochana mama czy kochany przez nas partner nie wykorzystywali Twojej empatii, Twojej dobroci.

Po czwarte, osoby, które nas otaczają mogę wymuszać na nas określone zachowania. Załóżmy, że pewnego dnia zbuntujesz się i powiesz „nie”. Ale Twój partner zastosuje różne techniki manipulacji abyś nadal była „dawcą” w związku np. może powiedzieć ostatnio zauważyłem, że już się nie starasz, czy nie zależy Tobie na rodzinie? A  Twoja mama powie, dlaczego do mnie nie przychodzisz codziennie i nie sprzątasz? Taka z Ciebie dobra córka? Trzeba mieć dużo wewnętrznej siły oraz wsparcia np. coacha aby dotrzymać swojego postanowienia, że od dziś więcej czasu przeznaczam na swoje potrzeby....i nie mam z tego powodu poczucia winy.

 DZIĘKUJĘ, ŻE CZYTACIE MÓJ BLOG !

JEŚLI MASZ PROBLEM WYSTARCZY NAPISAĆ DOBRYCOACH@WP.PL