CO ZROBIĆ JAK JESTEŚ CZĘSTO SMUTNA, CZY SMUTNY?

 Anna ma 29 lat i każdego dnia stara się sprostać wielu obowiązkom. Jest mamą siedmioletniego dziecka, żoną i osobą pracującą zawodowo. Choć bardzo kocha swoją rodzinę, coraz częściej czuje zmęczenie, smutek i brak siły. Jej codzienność stała się niekończącą się listą obowiązków: praca, opieka nad dzieckiem, sprzątanie, gotowanie i organizowanie domu. W takim rytmie łatwo zapomnieć o sobie, swoich potrzebach i emocjach.

Psychologowie od lat podkreślają, że długotrwałe przeciążenie psychiczne może prowadzić do wypalenia emocjonalnego, obniżenia nastroju i problemów ze zdrowiem psychicznym. Amerykański psycholog Martin Seligman, twórca psychologii pozytywnej, podkreślał, że człowiek potrzebuje poczucia sensu, relacji i nadziei, aby zachować dobrostan psychiczny. Według niego szczęście nie polega wyłącznie na braku problemów, ale także na odnajdywaniu celu i wartości w codziennym życiu.

Również psychiatra i neurolog Viktor Frankl pisał:
„Człowiek może znieść bardzo wiele, jeśli widzi sens swojego życia”.

Słowa Frankla pokazują, jak ważne jest, aby Anna nie żyła wyłącznie obowiązkami. Każdy człowiek potrzebuje marzeń, własnej przestrzeni i poczucia, że jego życie należy także do niego samego.

Co zrobić jak odczuwasz smutek?

Po pierwsze — warto walczyć ze smutkiem.
Smutek nie jest czymś, czego należy się wstydzić. Często jest sygnałem, że organizm i psychika są przeciążone. Ignorowanie emocji może prowadzić do jeszcze większego wyczerpania. Dlatego Anna powinna zatrzymać się i zauważyć własne potrzeby.

Bardzo ważne jest także szukanie wsparcia. Człowiek nie musi radzić sobie sam ze wszystkim. Rozmowa z mężem, rodziną, przyjaciółką czy psychologiem może przynieść ogromną ulgę. Wsparcie emocjonalne pomaga odzyskać poczucie bezpieczeństwa i zmniejsza samotność, którą odczuwa wiele przeciążonych osób.

Psycholog Brené Brown wielokrotnie podkreślała, że proszenie o pomoc nie jest oznaką słabości, lecz odwagi. Według jej badań osoby, które mają wsparcie społeczne i potrafią mówić o swoich emocjach, lepiej radzą sobie ze stresem i trudnościami życiowymi.

Po drugie — warto przyjrzeć się swoim marzeniom i celom.
Anna może zadać sobie pytanie: czego naprawdę pragnie? Być może kiedyś miała pasję, marzenia lub plany, które odłożyła na później. Nawet małe kroki w stronę własnych potrzeb mogą pomóc odzyskać energię i motywację.

Psycholog Abraham Maslow uważał, że człowiek potrzebuje nie tylko bezpieczeństwa i stabilizacji, ale również samorealizacji — rozwijania swoich talentów, marzeń i możliwości. Gdy człowiek całkowicie rezygnuje z siebie, z czasem może odczuwać pustkę i frustrację.

Anna powinna pamiętać, że nie musi być idealna. Nie musi codziennie udowadniać swojej wartości poprzez nieustanne poświęcenie. Dobra matka i dobra żona to także kobieta, która troszczy się o własne zdrowie psychiczne.

Po trzecie, szukać profesjonalnego wsparcia u np. coacha, terapeuty. Często wsparcia nie możemy znaleźć u bliskich. Bliscy mogą nie rozumieć dlaczego jesteś smutna. Najważniejsze jest to, aby nie zostawała sama ze swoim smutkiem. Szukanie pomocy i wsparcia jest oznaką siły oraz troski o siebie i swoją rodzinę. Nawet małe zmiany mogą stać się początkiem lepszego życia.

Po czwarte, nie lekceważyć smutku. W przypadku opisywanej Anny jej koleżanki mówiły jej, że przecież ma wszystko, lub że inni mają dużo gorzej, że ona nie wie co to prawdziwe problemy. A jej przyjaciółka co opiekuje się chorym tatą wręcz nakrzyczała na nią i powiedziała, że ona z chęcią zamieniłaby się z nią gdyby to było możliwe... A przecież każdy z nas ma prawo do swoich uczuć... a jeśli smutek długo się utrzymuje może się przerodzić w w depresję, dlatego warto szukać wsparcia...

Na ten ważny temat jeszcze napiszę...Jeśli często odczuwasz smutek i nie wiesz dlaczego jesteś smutna,  wystarczy napisać, pomogę - mój email- dobrycoach@wp.pl...

Oprócz pisania bloga chciałabym moim Czytelnikom polecić zakupy na Allegro u Sarinoko. Tam ostatnio kupiłam cenną filiżankę Miśnia w dobrej cenie i piękne kolczyki też w przystępnej cenie Wystarczy kliknąć na niebieski napis Sarinoko powyżej i obejrzeć piękne rzeczy... piękną biżuterię i wspaniałą porcelanę w przystępnych cenach.OTO LINK TRZEBA GO SKOPIOWAĆ LUB WPISAĆ W GOOGLE HASŁO SARINOKO To link do skopiowania https://allegro.pl/uzytkownik/SARINOKO  

JAK WYBACZYĆ INNYM?

 Jak wybaczyć, kiedy pamięć ciągle boli? 

 A dziś jak wybaczyć na podstawie  historii Lucyny.

Lucyna ma 32 lata i pracuje w małej firmie. Z pozoru wszystko wygląda dobrze — ma stabilną pracę, mieszkanie, codzienne obowiązki. Jednak w środku nosi ciężar, którego nie potrafi odłożyć.

Wieczorami wracają smutne wspomnienia.

Pamięta uczniów ze szkoły, którzy ją wyśmiewali. Komentarze o wyglądzie, złośliwe żarty, poczucie odrzucenia i poczucie bezradności. Potem studia — tam wydarzyło się coś jeszcze bardziej bolesnego. Najlepsza przyjaciółka odbiła jej narzeczonego. Lucyna długo nie mogła zrozumieć, jak dwie najbliższe osoby mogły ją tak zranić.

A wcześniej byli jeszcze rodzice. Zamiast wsparcia — ciągła krytyka. „Mogłaś bardziej się postarać”, „inni radzą sobie lepiej”, „nie przesadzaj” "masz się uczyć, dlaczego masz takie kiepskie stopnie?". Lucyna dorastała z poczuciem, że nigdy nie jest wystarczająca i że rodzice są ciągle z niej niezadowolenie i ją nie kochają. 

Dziś często wraca do tych historii. Rozmyśla, analizuje, przypomina sobie słowa i sytuacje sprzed lat. Czasem budzi się w nocy i w głowie prowadzi rozmowy, które nigdy się nie wydarzyły.

Tak żyje wiele osób.

Dlaczego tak trudno wybaczyć?

Wybaczenie nie jest prostym „zapomnieniem”. Kiedy ktoś nas rani, mózg traktuje to jak zagrożenie. Silne emocje zapisują się bardzo głęboko w pamięci. Dlatego nawet po latach jedno wspomnienie potrafi wywołać ból, złość albo wstyd.

Często wydaje nam się, że jeśli wybaczymy, to:

• zgodzimy się na to, co się stało,
• pokażemy słabość,
• „uniewinnimy” osoby, które nas skrzywdziły.

Tymczasem prawdziwe wybaczenie nie oznacza, że krzywda była w porządku. Oznacza raczej, że nie chcemy już dłużej pozwalać, by przeszłość rządziła naszym życiem.

Lucyna zrozumiała jedną ważną rzecz

Pewnego dnia zauważyła, że osoby, które ją skrzywdziły, prawdopodobnie już o wielu sytuacjach dawno zapomniały. A ona nadal codziennie nosiła je w sobie.

To był moment przełomowy.

Bo niewybaczenie często działa jak emocjonalny ciężar, który nosi przede wszystkim osoba zraniona.

Co mówią naukowcy? Dlaczego warto wybaczyć?

Psychologowie od lat badają wpływ wybaczenia na zdrowie psychiczne i fizyczne. Wyniki są bardzo ciekawe.

Badania pokazują, że osoby, które uczą się wybaczać:

• mają niższy poziom stresu,
• rzadziej cierpią na stany lękowe i depresję,
• lepiej śpią,
• mają niższe ciśnienie krwi,
• łatwiej budują zdrowe relacje.

Naukowcy z Harvard University podkreślają, że długotrwałe pielęgnowanie urazy utrzymuje organizm w stanie ciągłego napięcia. Mózg wraca do trudnych wydarzeń, jakby zagrożenie nadal trwało co ważne brak wybaczania wpływa na nasze zdrowie.

Z kolei badacze zajmujący się psychologią emocji zauważają, że wybaczenie pomaga odzyskać poczucie wpływu na własne życie. Człowiek przestaje być więźniem dawnych historii.

Jak zacząć wybaczać? Kilka ważnych kroków

1. Zastanów się ile tracisz, codziennie lub często rozpamiętując przeszłość. Opisywana wyżej Lucyna wspominała negatywne wydarzenia zawsze po pracy a weekendy więcej godzin bo miała więcej czasu

2. Zrozum, że wybaczenie nie oznacza kontaktu

Nie trzeba wracać do toksycznych ludzi.
Nie trzeba odnawiać relacji.
Można wybaczyć i jednocześnie postawić granice.

To bardzo ważne.

3. Przy wybaczaniu ważne jest wsparcie czy to coacha czy terapeuty. Istotne jest aby opowiedzieć o tych wszystkich negatywnych osobach a coach dobierze indywidualne metody aby wybaczenie przebiegło w sposób bezpieczny i spokojny,

4. Spróbuj spojrzeć szerzej

Czasem ludzie ranią innych dlatego, że sami są niedojrzali, poranieni albo egoistyczni.

To nie usprawiedliwia ich zachowania. Ale pomaga przestać brać wszystko jako dowód własnej „niewystarczalności”.

5. Daj sobie czas

Wybaczenie rzadko dzieje się w jeden dzień.
To proces.
Czasem trzeba wracać do niego wiele razy.

I to jest normalne.

Najważniejsze: wybaczenie jest dla Ciebie

Lucyna powoli zaczęła rozumieć, że wybaczenie nie jest prezentem dla ludzi, którzy ją skrzywdzili.

To prezent dla niej samej.

Bo życie staje się lżejsze, kiedy człowiek przestaje codziennie nosić w sercu dawne wojny.

Nie da się zmienić przeszłości. Ale można zdecydować, ile miejsca będzie jeszcze zajmowała w teraźniejszości.

Na ten ważny temat jeszcze napiszę

Jeśli masz problem warto do mnie napisać dobrycoach@wp.pl

Oprócz pisania bloga chciałabym moim Czytelnikom polecić zakupy na Allegro u Sarinoko. Tam ostatnio kupiłam cenną filiżankę Miśnia w bardzo dobrej cenie w licytacji i piękne kolczyki też w przystępnej cenie Wystarczy kliknąć na niebieski napis Sarinoko i obejrzeć piękne rzeczy... piękną biżuterię i wspaniałą porcelanę OTO LINK TRZEBA GO SKOPIOWAĆ LUB WPISAĆ W GOOGLE HASŁO SARINOKO To link do skopiowania https://allegro.pl/uzytkownik/SARINOKO  

CO ZROBIĆ JAK SIĘ STALE PORÓWNUJESZ?

 Alina ma 31 lat, pracuje w małej firmie i coraz częściej czuje, że jej życie jest gorsze od życia innych. Patrzy na koleżanki i myśli, że mają lepszych partnerów, piękniejsze twarze, więcej pieniędzy i więcej szczęścia. Po pracy siada z telefonem w ręku i przegląda Instagram. Tam widzi uśmiechy, podróże, kwiaty, romantyczne kolacje i idealne sylwetki czyli idealne pozbawione problemów życie...

Nie widzi jednak zmęczenia, samotności, kłótni, długów, lęków ani zwykłej codzienności tych ludzi. Widzi tylko wybrane kadry. To sprawia, że jej własne życie zaczyna wydawać się szare i pozbawione sensu...

Psychologia nazywa to porównaniem społecznym w górę – kiedy zestawiamy się z kimś, kto wydaje się „lepszy”. Badania pokazują, że częste takie porównania w mediach społecznościowych mogą obniżać samoocenę, nastrój i zadowolenie z życia.

CO ZROBIĆ JAK STALE SIĘ PORÓWNUJESZ Z INNYMI?

• Ogranicz Instagram szczególnie wieczorem
Wieczorem jesteśmy bardziej zmęczeni psychicznie i mniej odporni na stres i bardziej podatni na wpływ i niesprawdzone informacje. Wtedy łatwiej uwierzyć, że inni mają lepiej. Ustal sobie limit, np. 20 minut dziennie albo brak telefonu godzinę przed snem. Badania wskazują, że nadmierne korzystanie z platform opartych na porównywaniu się może wiązać się z gorszym samopoczuciem.

• Pamiętaj, że internet pokazuje fragment, nie całość Na Facebooku czy na Instagramie jest pokazany np. tylko 15 minut danego dnia. Nie ma możliwości obejrzenia życia całego dnia danej osoby....
Zdjęcie pary przy kolacji nie mówi nic o ich relacji. Selfie nie pokazuje kompleksów. Luksusowy wyjazd może być na kredyt. Ludzie publikują najlepsze momenty, a nie zwykły wtorek z bólem głowy i stertą prania. Świadomość tego zmniejsza wpływ porównań.

• Nie oceniaj swojej wartości przez partnera czy też partnerkę.
To, że ktoś jest w związku, nie znaczy, że jest szczęśliwy. Samotność w związku bywa trudniejsza niż samotność bez związku. Twoja wartość nie rośnie dlatego, że ktoś Cię wybrał i też z faktu, że np. kobieta jest mężatką...

 Wartość człowieka nie zależy od tego czy jest w związku czy jest singielką czy singlem.

• Przestań myśleć, że wspaniały wygląd gwarantuje szczęście...
Atrakcyjny wygląd może dawać chwilową uwagę, ale nie gwarantuje spokoju, miłości ani spełnienia. Badania pokazują, że porównania dotyczące wyglądu – szczególnie na Instagramie – mogą obniżać samoocenę i zadowolenie z ciała.

• Skup się na tym, na co masz wpływ.
Nie masz wpływu na cudze życie, ale masz wpływ na swoje decyzje. Możesz zadbać o zdrowie, styl ubierania, rozwój zawodowy, finanse, relacje i odpoczynek. Poczucie sprawczości silnie wpływa na dobrostan psychiczny.

• Dbaj o realne relacje i to nie tylko komentowanie zdjęć znajomych na Facebooku...
Spotkanie z bliską osobą, spacer, rozmowa przy herbacie często daje więcej niż dwie godziny scrollowania. Człowiek potrzebuje prawdziwego kontaktu, nie tylko obserwowania cudzych historii.

• Zapisz własną definicję sukcesu
Czy sukces to drogi partner, idealna figura i wakacje co dwa miesiące? A może spokój, zdrowie, wolność finansowa i poczucie sensu? Jeśli nie określisz własnych wartości, będziesz żyć cudzymi standardami.

• Jeśli smutek trwa długo – szukaj wsparcia
Jeżeli Alina codziennie czuje bezwartościowość, lęk, napięcie lub pustkę, rozmowa z psychologiem może bardzo pomóc. Czasem problemem nie jest Instagram, lecz głębsze często negatywne przekonania o sobie. 

 Jeśli masz problem ,  wystarczy napisać do mnie, pomogę - mój email- dobrycoach@wp.pl

Oprócz pisania bloga chciałabym moim Czytelnikom polecić zakupy na Allegro u Sarinoko. Tam ostatnio kupiłam cenną filiżankę Miśnia w bardzo dobrej cenie w licytacji i piękne kolczyki też w przystępnej cenie Wystarczy kliknąć na niebieski napis Sarinoko i obejrzeć piękne rzeczy... piękną biżuterię i wspaniałą porcelanę OTO LINK TRZEBA GO SKOPIOWAĆ LUB WPISAĆ W GOOGLE HASŁO SARINOKO To link do skopiowania https://allegro.pl/uzytkownik/SARINOKO  

PO CZYM POZNAĆ, ŻE MASZ NISKIE POCZUCIE WARTOŚCI?

 

Po czym poznać, że masz niskie poczucie własnej wartości?

Problem niskiego poczucia wartości napiszę na przykładzie Anny.

Anna ma 32 lata i pracuje w dużej korporacji. Jej życie — patrząc z boku — wydaje się poukładane. Ma stabilną pracę, dobre wynagrodzenie, współpracowników, którzy ją lubią. A jednak codziennie budzi się z napięciem i cichym przekonaniem, że coś jest z nią nie tak.

Kiedy ktoś ją chwali, czuje dyskomfort. Myśli, że to przesada albo uprzejmość lub jest przekonana że to manipulacja
Kiedy popełnia drobny błąd, przeżywa to godzinami, a czasem dniami a ostatnio nie spała całą noc i myślała o błędzie jaki zrobiła wysyłając wiadomość do klienta...
Kiedy ma okazję się rozwijać — wycofuje się bo boi się, że okaże się, że ona jest głupia i wolno myśli...

Najtrudniejsze jednak jest to, że głęboko w środku Anna wierzy, że nie zasługuje na dobre życie

Jak wygląda niskie poczucie własnej wartości w praktyce?

Po pierwsze, ciągła krytyka samej siebie

Anna ma w głowie wewnętrzny głos, który nigdy nie milknie i często jest charakter negatywny.
Ten głos mówi:

● „Mogłaś zrobić to lepiej” Twoja koleżanka z pracy umie więcej niż Ty".
● „Inni są bardziej kompetentni”
● „Zaraz ktoś się zorientuje, że się nie nadajesz”

To nie jest chwilowa wątpliwość — to stały sposób myślenia o sobie.

Badania psychologiczne dowodzą, że osoby z niską samooceną mają tendencję do selektywnego postrzegania rzeczywistości — zauważają głównie swoje błędy, a pomijają sukcesy. To powoduje, że ich obraz siebie jest zniekształcony i niesprawiedliwy. Gdy np. analizujesz wieczorem swój dzień, to pamiętasz np. że się pomyliłaś w raporcie a zupełnie nie myślisz o tym, że np. wiele zadań dobrze wykonałaś...

Po drugie, osoba która ma niskie poczucie wartości, często odczuwa poczucie winy, które nie znika.

Anna często przeprasza. Nawet wtedy, gdy nie ma powodu.

Kiedy ktoś jest w złym humorze — myśli, że to przez nią.
Kiedy coś nie wychodzi w zespole — bierze to na siebie.

● „To pewnie moja wina”
● „Powinnam była zrobić więcej”

Z badań wynika, że osoby z niskim poczuciem wartości częściej przypisują sobie odpowiedzialność za negatywne wydarzenia — nawet jeśli obiektywnie nie mają na nie wpływu.

To prowadzi do chronicznego napięcia i poczucia, że „jest się problemem”.

 Po trzecie, przy niskim poczuciu wartości jest trudność w stawianiu granic

Anna nie potrafi powiedzieć „nie”.

Szef prosi o dodatkowy projekt — zgadza się, choć jest przeciążona.
Znajomi potrzebują pomocy — rezygnuje z własnych planów.

W środku czuje zmęczenie i frustrację, ale na zewnątrz mówi: „jasne, nie ma problemu”.

Dlaczego tak się dzieje?

● boi się odrzucenia
● chce być lubiana
● czuje, że musi „zasłużyć” na akceptację

Psychologia pokazuje, że niska samoocena często wiąże się z nadmiernym dostosowywaniem się do innych i tłumieniem własnych potrzeb.

Po czwarte, występuję u takich osób silne  przekonanie „nie zasługują na coś dobrego np. na prezent, na podwyżkę, na to aby je ktoś pokochał....

To jedno z najtrudniejszych doświadczeń.

Anna nie aplikuje na lepsze stanowisko, choć ma kompetencje.
Nie prosi o podwyżkę.
Nie pozwala sobie na odpoczynek bez wyrzutów sumienia.

W jej głowie pojawiają się myśli:

● „To nie dla mnie”
● „Są lepsi ode mnie”
● „Jeszcze nie jestem gotowa”

To nie brak umiejętności — to brak wiary w siebie.

Po piąte, występuje często strach przed oceną i unikanie działania

Anna często odkłada rzeczy, które są dla niej ważne.

Nie dlatego, że jej się nie chce — tylko dlatego, że się boi.

● boi się porażki
● boi się krytyki
● boi się, że „wyjdzie na jaw”, że nie jest wystarczająco dobra

Badania pokazują, że osoby z niską samooceną częściej unikają wyzwań, co paradoksalnie utrwala ich przekonania o własnej „niewystarczalności:.

Co możesz zrobić? — Gdy masz niskie poczucie wartości ?praktyczne i realne kroki

Po pierwsze, zacznij zauważać swój wewnętrzny dialog

Nie próbuj go od razu zmieniać. Najpierw go usłysz.

Zadaj sobie pytanie:
„Czy powiedziałabym to komuś, kogo kocham?

Po drugie,  ucz się stawiać granice — krok po kroku

Nie musisz od razu być asertywna w każdej sytuacji.

Tutaj przyda się pomoc coacha bo sposób jaki odmówisz np. swojemu szefowi jest ważny chodzi o to aby odmówić ale też nie stworzyć konfliktu i nie stracić pracy....

Po trzecie , oddziel fakty od interpretacji

To jedna z najważniejszych umiejętności.

● Fakt: zrobiłam błąd
● Interpretacja: jestem beznadziejna

Możesz popełniać wiele błędów bo np. jesteś zmęczona, albo nie umiesz czegoś, ale i tak jesteś wartościową osobą.

Po czwarte, przestań warunkować swoją wartość

Nie musisz „zasłużyć”, żeby być wartościową osobą.

Nie musisz być perfekcyjna.
Nie musisz robić więcej niż inni.

Twoja wartość nie zależy od wyników.

Po piąte, rozważ wsparcie coacha lub terapeuty

Takie spotkanie z coachem lub z terapeutą pomaga zrozumieć, skąd wzięły się te przekonania i jak je zmienić.

Badania pokazują, że praca nad sobą skutecznie poprawia samoocenę i jakość życia może też spowodować, że Twój poziom optymizmu wysoki...

 Na ten temat jeszcze napiszę. Jeśli masz problem z niskim poczuciem wartości wystarczy napisać, pomogę - mój email- dobrycoach@wp.pl

Oprócz pisania bloga chciałabym moim Czytelnikom polecić zakupy na Allegro u Sarinoko. Tam ostatnio kupiłam cenną filiżankę Miśnia w dobrej cenie i piękne kolczyki też w przystępnej cenie Wystarczy kliknąć na niebieski napis Sarinoko i obejrzeć piękne rzeczy... piękną biżuterię i wspaniałą porcelanę OTO LINK TRZEBA GO SKOPIOWAĆ LUB WPISAĆ W GOOGLE HASŁO SARINOKO To link do skopiowania https://allegro.pl/uzytkownik/SARINOKO  

JAK CHRONIĆ SIĘ PRZED TOKSYCZNĄ PRZYJACIÓŁKĄ?

 Narcystyczna toksyczna przyjaźń na przykładzie relacji Doroty i Marty

Dorota ma 34 lata i pracuje w korporacji. Z pozoru wszystko wydaje się normalne: ma znajomych, dobrą i ciekawą pracę, pasje. Jednak jej przyjaźń z Martą – przyjaciółką z czasów szkolnych – staje się coraz bardziej obciążająca i toksyczna. Dorota lubi Martę, łączą z nią wspaniałe wspomnienia, Dorota razem z Martą chodziły na imprezy, to Marta pierwsza dowiedziała się, że Dorota się zakochała i Marta była jej świadkiem na ślubie. Od jakiegoś czasu Dorota czuje się wykorzystywana przez Martę, czuje, że ona już się nie liczy, a najważniejsza jest jej przyjaciółka jej problemy, jej plany i marzenia a Dorota ma ją słuchać i mieć zawsze czas i stale jej pomagać, a gdzie w tym wszystkim jest Dorota, przecież ona też mam problemy, pracuje, zajmuje się po pracy domem, mąż jej nie pomaga i nie ma czasu na odpoczynek.

Jak objawia się toksyczna przyjaźń?

Po pierwsze, oczekiwanie przyjaciółki abyś  to właśnie Ty stale jej pomagała. Opisywana wyżej Marta dzwoni do Doroty niemal codziennie, opowiadając o swoich problemach – zarówno drobnych, jak i poważnych. Dorota, choć często zmęczona i niezainteresowana, czuje presję, by zawsze wysłuchać Martę. Takie jednostronne obciążenie emocjonalne to klasyczny znak narcystycznej toksyczności oraz typowa postawa tzw. Biorcy.

 Po drugie, zauważalna jest krytyka i manipulacja. Marta krytykuje Dorotę, mówiąc, że jest „gruba” i „nie dba o siebie”. Takie uwagi podkopują poczucie własnej wartości i mogą wywoływać poczucie winy, nawet jeśli Dorota doskonale wie, że te słowa są krzywdzące. Warto podkreślić, że jeśli jest to zdrowa relacja, krytyka musi być konstruktywna i po jej usłyszeniu ma się wrażenie, że przyjaciel lub przyjaciółka chce nam pomóc a nie niszczyć nasze poczucie wartości.

Po trzecie, wykorzystywanie finansowe i emocjonalne Marta pożycza od Doroty pieniądze, nie zwracając uwagi na jej możliwości finansowe, a w zamian krytykuje jej wygląd i decyzje życiowe. To typowe zachowanie manipulacyjne – wykorzystanie zaufania i hojności przyjaciela dla własnej korzyści.

Dlaczego trudno odejść od toksycznej przyjaźni?

Dorota boi się samotności i że nikt nie będzie do niej dzwonił czy spotykał się i nikt nie będzie się nią interesował... Obawa przed utratą bliskiej osoby sprawia, że mimo zmęczenia i frustracji, nadal utrzymuje kontakt z Martą. To powszechny mechanizm – toksyczne relacje często wiążą się z poczuciem winy i lękiem przed odrzuceniem.

Jak się chronić przed toksyczną przyjaźnią?

1. Ustal granic -chociaż wiem, że ustalanie granic może być trudne i warto wiedzieć, że gdy ustalasz granice może pojawić się poczucie winy. Dorota powinna jasno określić, ile czasu i energii może poświęcić na rozmowy z Martą. Można np. ustalić, że będzie dostępna tylko w określonych godzinach lub że nie pożycza pieniędzy. Na początku będzie to trudne stąd może być potrzeba pomoc coacha.

2. Nie brać wszystkiego do siebie
   Krytyka i uwagi Marty nie definiują wartości Doroty i warto pamiętać że często negatywne opinie o nas nie pokrywają się z stanem faktycznym. Warto pamiętać, że toksyczne osoby często przerzucają swoje frustracje na innych. Często też powodem do krytyki jest ich zazdrość np. o to, że masz lepszą pracę, kochającego partnera itp.  Gdyby Dorota miała wysokie poczucie wartości, krytyczne uwagi od przyjaciółki mniej raniłyby ją lub nawet nie przyjmowała ich jako wiarygodne informacje.

3. Zadbaj o wsparcie społeczne - to może być ktoś z rodziny lub coach. Tutaj ważne jest spotkanie się z życzliwą i mądrą Osobą.Rozwijanie innych relacji przyjacielskich lub rodzinnych może zmniejszyć poczucie samotności i ułatwić dystans wobec toksycznej osoby.

4. Rozważ profesjonalną pomoc
   Psycholog czy coach pomoże Dorocie wzmocnić poczucie własnej wartości, nauczy stawiania granic i radzenia sobie z manipulacją emocjonalną. Na ten ważny temat jeszcze napiszę...Oprócz pisania bloga chciałabym moim Czytelnikom polecić zakupy u SARINOKO na Allegro.  Tam ostatnio kupiłam cenną filiżankę Miśnia w dobrej cenie i piękne kolczyki też w przystępnej cenie Wystarczy kliknąć na niebieski napis Sarinoko i obejrzeć piękne rzeczy.. OTO LINK TRZEBA GO SKOPIOWAĆ LUB WPISAĆ W GOOGLE HASŁO SARINOKO To link do skopiowania https://allegro.pl/uzytkownik/SARINOKO  

JAK BRONIĆ SIĘ W ZWIĄZKU Z NARCYZEM? JAK SIĘ UCHRONIĆ SIEBIE PRZED NARCYZEM?

 Dziś temat na życzenie. Opiszę problem na przykładzie Anny.

Anna ma 32 lata. Od kilku lat jest w związku z Mariuszem. Na początku relacji był czarujący, troskliwy i bardzo zaangażowany. Szybko mówił o wspólnej przyszłości. Już po miesiącu znajomości powiedział, że marzy o domu, że chciałby wreszcie się ożenić i ustatkować się. Anna była przekonana, że to właśnie to ten i że wreszcie znalazła przyszłego męża. Mariusz był czuły, mówił dużo ciepłych słów, przynosił kwiaty i prezenty. Z czasem jednak jego zachowanie zaczęło się zmieniać.

Zgodnie z badaniami nad cechami narcystycznymi (m.in. koncepcją Narcissistic Personality Disorder opisaną w klasyfikacji DSM-5 oraz badaniami nad tzw. „ciemną triadą” Paulausa i Williamsa), osoby o nasilonych cechach narcystycznych wykazują:

·         nadmierną potrzebę podziwu,

·         brak empatii,

·         skłonność do manipulacji,

·         poczucie wyższości,

·         wrażliwość na krytykę.

Jakich technik manipulacyjnych używa Mariusz?

1. Love bombing

Na początku relacji Mariusz mówił dużo komplementów - stosował też technikę love bombing często też używaną w sektach. To technika polegająca na intensywnym bombardowaniu uczuciami i komplementami, by szybko zbudować zależność emocjonalną. Badania pokazują, że osoby narcystyczne często przyspieszają intymność, aby uzyskać kontrolę nad partnerem. Masz wrażenie, że ktoś od razu się w Tobie zakochał i ktoś wreszcie Ciebie docenił...Możesz być też zdziwiona, że ten mężczyzna widzi w Tobie same zalety, dostrzega i komplementuje Twój styl ubierania się. Poprzedni partner nie dostrzegał takich szczegółów...a może też bardzo rzadko lub wcale słyszałaś miłe słowa pod Twoim adresem.

2. Gaslighting (podważanie rzeczywistości)

Anna zaczyna zauważać niepokojące zachowania Gaslighting to forma manipulacji polegająca na podważaniu czyjejś percepcji rzeczywistości. Badania nad przemocą psychiczną pokazują, że długotrwałe stosowanie tej techniki prowadzi do obniżenia poczucia własnej wartości i dezorientacji poznawczej.

3. Ciągła krytyka

Po okresie idealizacji Mariusz zaczyna krytykować wygląd Anny i porównywać ją z innymi kobietami,To typowy cykl: idealizacja → dewaluacja → odrzucenie. Psychologia relacji wskazuje, że taki cykl wzmacnia uzależnienie emocjonalne partnera.

4. Wzbudzanie poczucia winy w partnerce

Gdy Anna zarzuca mu brak wsparcia, Mariusz odpowiada:

·         „To ty mnie nie wspierasz.”

·         „Gdybyś była bardziej wyrozumiała, nie musiałbym się tak zachowywać.”

Projekcja polega na przypisywaniu drugiej osobie własnych cech lub zachowań. Badania nad narcyzmem wskazują, że osoby narcystyczne często unikają odpowiedzialności i przerzucają winę na osobę, z którą są w związku.

5. Ciche dni i wycofanie (kara emocjonalna)

Gdy Anna wyraża sprzeciw, Mariusz przestaje się odzywać  przez tydzień lub dłużej...

 Jak Anna może się bronić?

Po pierwsze – edukacja i rozpoznanie mechanizmów - może ten blog przyczyni się do tego że ktoś rozpozna opisywane zachowanie u bliskiej osoby.

Zrozumienie, czym jest narcyzm i manipulacja, zmniejsza ich skuteczność. Tutaj przyda się pomoc coacha, bo czasem ciężko rozpoznać manipulację. Badania wskazują, że świadomość technik manipulacyjnych obniża ich wpływ psychologiczny.

Po drugie – stawianie granic.

 Granice muszą być konsekwentne. Osoby narcystyczne testują ich trwałość. Tutaj przydadzą się opracowane przez coacha techniki jak mówić "nie" gdy ktoś Tobą manipuluje.

Po trzecie – nie wchodzenie w grę emocjonalną

Nie tłumaczyć się nadmiernie bo to świadczy o Twoim niskiej samoocenie.
Nie udowadniać swojej wartości.
Nie reagować na prowokacje.

 

Po czwarte – wsparcie zewnętrzne. Wsparcie jest w moim przekonaniu najważniejsze

Rozmowa z terapeutą czy coach a może opowiedzenie o swoim problemie np. siostrze a może mamie?. Badania nad przemocą psychiczną pokazują, że izolacja wzmacnia kontrolę sprawcy.

Po piąte – odbudowa poczucia własnej wartości

·         dbanie o swoje pasje,

·         utrzymywanie relacji społecznych,

·         praca nad samooceną.

Po szóste – rozważenie odejścia

W przypadku nasilonych cech narcystycznych zmiana partnera jest bardzo mało prawdopodobna bez długotrwałej terapii i realnej motywacji do zmiany.

Na ten temat jeszcze napiszę... Dziękuję pięknie za Wasze emaile, wszystkie dokładnie czytam. JEŚLI JESTEŚ W ZWIĄZKU Z NARCYZEM, WARTO DO MNIE NAPISAĆ NA ADRES DOBRYCOACH.WP.PL

Oprócz pisania bloga chciałabym moim Czytelnikom polecić zakupy na Allegro u Sarinoko. Tam ostatnio kupiłam cenną filiżankę Miśnia w dobrej cenie i piękne kolczyki też w przystępnej cenie Wystarczy kliknąć na niebieski napis Sarinoko i obejrzeć piękne rzeczy.. OTO LINK TRZEBA GO SKOPIOWAĆ LUB WPISAĆ W GOOGLE HASŁO SARINOKO To link do skopiowania https://allegro.pl/uzytkownik/SARINOKO  

JAK ZWALCZAĆ NEGATYWNE MYŚLI?

 

Jak zwalczać automatyczne negatywne myśli?

Dziś temat na życzenie Czytelniczki. Problem opiszę na przykładzie Elżbiety. Elżbieta ma 32 lata i jest managerem w dużej międzynarodowej firmie.
Życie w korporacji, wysokie oczekiwania i codzienny pośpiech często prowadzą do wewnętrznych obaw i zmartwień. U Elżbiety lęk ten przybiera formę automatycznych negatywnych myśli — takich jak:
„Zaraz stracę pracę” , "Szefowa mnie nie lubi"
„Nie poradzę sobie z tą zmianą”
„Moje dziecko zacznie brać narkotyki i to będzie moja wina”
Takie myśli są subiektywne, powtarzające się i automatyczne — pojawiają się same, często bez ostrzeżenia, i wpływają na nastrój, zachowanie i energię życiową.
Kiedy ostatnio szefowa napisała emaila do Eli, że chce z nią porozmawiać. Ela przez całą noc nie spała, myślała, że coś  źle zrobiła i że szefowa powie jej wiele przykrych słów na temat jej wydajności... A  następnego dnia okazało się, że szefowa dała Eli nowy projekt,...czyli Ela niepotrzebnie się martwiła na zapas.
Ela cały czas jest podenerwowana i często się boi, nie wierzy w siebie i nie wierzy, że w jej życiu może być dobrze.
Dobrą wiadomością jest to, że psychologia dostarcza narzędzi, które pomagają je rozpoznawać, kwestionować i zmieniać.
Co to są automatyczne negatywne myśli?
Termin ten pochodzi z poznawczej terapii behawioralnej (CBT — Cognitive Behavioral Therapy). To krótkie, szybkie, często nieświadome oceny rzeczywistości, które wpływają na emocje i zachowanie.
CBT zostało opracowane przez Aarona T. Becka — amerykańskiego psychiatry, jednego z ojców terapii poznawczej. Według Becka, nasze myśli wpływają bezpośrednio na nasze uczucia i działania — i to właśnie zniekształcone myślenie prowadzi do lęku.
 Beck opisał typowe błędy poznawcze, które wzmagają negatywne myślenie — np. katastrofizacja (wyolbrzymianie możliwych konsekwencji), czy myślenie czarno-białe.

Po pierwsze: zapisuj myśli i identyfikuj błędy poznawcze.
Każda negatywna myśl powinna trafić na papier, napisanie negatywnych myśli do zeszytu, daje też chwilą ulgę. Można też uświadomić sobie czego dokładnie się boisz, zobaczyć jakie masz schematy myślenia i jeśli zdecydujesz się na pomoc coacha, to szybciej będzie można znaleźć rozwiązanie problemu.

Po drugie,  Kwestionuj myśli niczym naukowiec pracujący nad opracowaniem hipotezy do swojego doktoratu.
Zapytaj siebie:
Jakie są fakty, a jakie są moje przypuszczenia?
Czy widzę dowody na to, że tak jest?
Jakie są alternatywne wyjaśnienia sytuacji?
To narzędzie pochodzi z terapii racjonalno-emotywnej (RET/REBT), rozwiniętej przez Alberta Elli­s’a — innego klasyka terapii poznawczej.

Po trzecie,  ćwicz „bilans myśli”
Po rozpoznaniu i zakwestionowaniu myśli, spróbuj je przekształcić w bardziej realistyczne:
 „Na pewno stracę pracę.”„Nie mam na razie żadnych oficjalnych informacji o redukcji. Mam dobre wyniki i mogę skupić się na tym, co mogę kontrolować.”
To ćwiczenie jest częścią standardowego protokołu CBT i ma na celu zamianę myśli automatycznych w bardziej adaptacyjne.

 Po czwarte, pracuj nad akceptacją niepewności...
Wiele lęków Elżbiety wynika z pragnienia pewności (np. „Chcę wiedzieć na 100%, że mojemu dziecku nic się nie stanie”). Psychologia dostarcza koncepcji tolerancji niepewności — zdolności do funkcjonowania mimo braku pełnej kontroli.
Badania naukowe pokazują, że większa tolerancja niepewności wiąże się z mniejszym lękiem.
Po piąte, ćwiczenia uważności (mindfulness)
Mindfulness uczy, jak obserwować myśli bez automatycznego reagowania na nie.
Badacze takie jak Jon Kabat-Zinn pokazują, że uważność skutecznie redukuje niepokój i stres.

Na ten temat jeszcze napiszę... Dziękuję pięknie za Wasze emaile, wszystkie dokładnie czytam. Jeśli masz problem warto do mnie napisać dobrycoach@wp.pl

Oprócz pisania bloga chciałabym moim Czytelnikom polecić zakupy na Allegro u Sarinoko. Tam ostatnio kupiłam cenną filiżankę Miśnia w dobrej cenie i piękne kolczyki też w przystępnej cenie Wystarczy kliknąć na niebieski napis Sarinoko i obejrzeć piękne rzeczy.. OTO LINK TRZEBA GO SKOPIOWAĆ LUB WPISAĆ W GOOGLE HASŁO SARINOKO To link do skopiowania https://allegro.pl/uzytkownik/SARINOKO  

JAK BUDOWAĆ SWÓJ OPTYMIZM I PRZESTAĆ NARZEKAĆ

Dziś temat  na życzenie.

Opiszę historię  Aliny. Pani Alina miała 52 lata i często powtarzała:

„Nie ma się z czego cieszyć, bo i tak coś się zaraz zawali”.

Gdy dostawała dobrą wiadomość – martwiła się, jak długo potrwa. Uważała, że nie zasługiwała na awans w pracy czy też na kochającego partnera...nie mogła zrozumieć, że jej życie może być dobre...
Gdy planowała urlop – myślała o chorobie, korkach i złej pogodzie.
Gdy coś się nie udawało – utwierdzała się w przekonaniu, że „tak już jest i będzie”.

Ten sposób myślenia był z nią od lat. Nie wynikał ze złej woli, lecz z nawyku mentalnego, utrwalonego przez doświadczenia i lęk przed rozczarowaniem. Jak mówiła Alina ten sposób myślenia miała także jej mama.

Co mówi neurobiologia?

Badania nad neuroplastycznością mózgu pokazują, że mózg zmienia się pod wpływem powtarzanych myśli.
Jeśli regularnie skupiamy się na zagrożeniach – wzmacniamy obwody odpowiedzialne za lęk.
Jeśli uczymy się dostrzegać rozwiązania i sens – wzmacniamy obszary związane z regulacją emocji i nadzieją i kształtujemy tzw. odporność psychiczną

To oznacza, że nawet osoby takie jak Pani Alina nie są „skazane” na pesymizm, mogą nauczyć się jak inaczej myśleć i zmniejszyć tendencję do martwienia się o przyszłość...

Jak Pani Alina zaczęła budować optymizm?

Nie zaczęła od afirmacji ani „myślenia pozytywnego na siłę”. Zaczęła od małych, naukowo potwierdzonych kroków:

1. Zatrzymywanie automatycznych myśli

Zamiast „na pewno się nie uda”, uczyła się pytać:

„Jakie są fakty, a jakie tylko moje przypuszczenia?”

(To technika znana z terapii poznawczo-behawioralnej).

2. Zmiana języka wewnętrznego

Zamiast: „Zawsze mam pecha”
→ „Tym razem było trudno, ale już bywało lepiej”.

To subtelna, ale bardzo skuteczna zmiana.

---

Optymizm realistyczny, nie naiwny

Ważne: nauka nie promuje naiwnego optymizmu.
Zdrowy optymizm:

• zauważa trudności i nie bagatelizuje ich

• ale nie traktuje ich jako wyroku i buduje wiarę, że trudności można pokonać

• koncentruje się na wpływie i możliwościach działania.

Pani Alina nie przestała widzieć problemów.
Zaczęła jednak widzieć również drugą stronę.

---

Podsumowanie

Badania naukowe jednoznacznie pokazują, że:

• optymizm jest umiejętnością,

• można go rozwijać w każdym wieku, nawet gdy czujesz, że najlepsze lata już minęły...

• ma realny wpływ na zdrowie psychiczne i fizyczne.

Historia Pani Aliny przypomina, że nawet wieloletni pesymizm nie musi być końcem historii – może być punktem wyjścia do zmiany i to daje nadzieję, że wiele rzeczy można zmienić jeśli pracuje się nad sobą.

Co zrobić, aby budować optymizm? 

Optymizm nie jest kwestią szczęścia ani charakteru „danego raz na zawsze”. Badania z zakresu psychologii pozytywnej, neuronauki i terapii poznawczo-behawioralnej pokazują, że można go rozwijać poprzez konkretne działania. Poniżej przedstawiam trzy najważniejsze kroki – po pierwsze, po drugie i po trzecie – potwierdzone naukowo.

---

Po pierwsze: zmienić sposób interpretowania wydarzeń

Badania Martina Seligmana wykazały, że kluczowe znaczenie ma tzw. styl wyjaśniania.
Osoby bardziej optymistyczne:

• traktują porażki jako przejściowe i wierzą, że dadzą sobie z tym radę

• nie uogólniają jednego niepowodzenia na całe życie,

• nie przypisują winy wyłącznie sobie i dbają aby unikać poczucia winy bo to ono może przyczyniać się nawet do depresji...

Co zrobić w praktyce?
Gdy pojawia się trudna sytuacja, warto zadać sobie trzy pytania:

1. Czy to na pewno będzie trwało zawsze?

2. Czy dotyczy całego mojego życia, czy tylko tej jednej sytuacji?

3. Jakie są inne możliwe wyjaśnienia?

Regularne ćwiczenie takiego myślenia obniża poziom lęku i zwiększa odporność psychiczną.

Po drugie: trenować uwagę na pozytywne doświadczenia

Neurobiologia pokazuje, że mózg ma tzw. negativity bias – naturalną skłonność do zapamiętywania zagrożeń. Bez świadomego treningu łatwo przeoczyć to, co dobre.

Po trzecie: zmienić język, którym mówimy do siebie

Badania z zakresu terapii poznawczo-behawioralnej pokazują, że wewnętrzny dialog silnie wpływa na emocje i zachowanie. Słowa takie jak „zawsze”, „nigdy”, „na pewno” wzmacniają pesymizm.

Co zrobić w praktyce?
Zamiast:„Zawsze mi się nie udaje powiedz do samej siebie Tym razem było trudno, ale nie zawsze tak jest”.

Taka zmiana języka nie zakłamuje rzeczywistości, lecz czyni ją bardziej realistyczną i otwartą na rozwiązania.

Na ten temat jeszcze napiszę. Jeśli masz problem warto do mnie napisać dobrycoach@wp.pl

Oprócz pisania bloga chciałabym moim Czytelnikom polecić zakupy na Allegro u Sarinoko. Tam ostatnio kupiłam cenną filiżankę Miśnia w dobrej cenie i piękne kolczyki też w przystępnej cenie Wystarczy kliknąć na niebieski napis Sarinoko i obejrzeć piękne rzeczy.. OTO LINK TRZEBA GO SKOPIOWAĆ LUB WPISAĆ W GOOGLE HASŁO SARINOKO To link do skopiowania https://allegro.pl/uzytkownik/SARINOKO  

---